معماری

معماری

http://www.arquilove.com.ar/files/images/Richard%20Meier.preview.JPG


معرفی ریچارد میر

١٩٣۴ - متولد نیویورک ، نیوجرسی

١٩۵۶ - می یر از این سال در Cooper Union، دانشگاه Princeton، موسسۀ Pratt، دانشگاه هاروارد، دانشگاه Yale و UCLA آموزش دیده است . او کلاس Frank T. Rhodes (استاد دانشگاه در دانشگاه Cornell )را بدست می گیرد . وی مدرک معماری اش را در دانشگاه Cornell دریافت نمود و درجات افتخاری از دانشگاه Naples، موسسۀ تکنولوژی نیوجرسی، مدرسۀ جدید پژوهشهای اجتماعی، موسسۀ Pratt و دانشگاه بخارست.

١٩۶٠ - ١٩۶۵ - منتقد مهمان در انستیتو پرات

١٩۶٣ - بازگشایی آتلیه ی شخصی در نیویورک

١٩۶۴ - آموزش در دانشگاه کوپریونیون که برای چند سال ادامه یافت

١٩۶٧ - ١٩٧٣ - استاد مهمان در دانشگاه ییل

١٩۶٩ - عضویت در گروه پنج نیویورک ( در MOMA ) - - - < ریچارد می یر، معمار نیویورکی ، یکی از اعضای “New York Five” بود که به واسطه نمایشگاه ۱۹۶۹ در موزه Modern Art به کسب برتری نائل شد. اعضای دیگر این گروه مایکل گریوز، پیتر آیزنمن ، چارلز گواتمی و جان هجداک بودند. تمامی طراحی ها خانه هایی عموماً از چوب بود که به روش لوکوربوزیه و سبک International Modern پیش از جنگ طراحی شده بوند. در همه ساختمانها خصوصاً طرح می یر برتری رنگ سفید کاملا غالب نمایش داده شده که به خلوص و بی نقصی این سبک کمک می کند. اعضای گروه five خیلی زود از هم جدا شدند اما نمایشگاه به ماموریتهای بزرگتر بعدی هدایت شد که در مورد می یر در تعدادی از موزه های معتبر همچون: High Museum of Art در آتلانتا – جورجیا (۱۹۸۳) و Getty Center در لس آنجلس (۹۷-۱۹۸۴) به اوج خود رسید تا اینکه در انتهای قرن بیستم او تبدیل به یکی از موفقترین معماران بین المللی شد

١٩٧۶ - جایزۀ Brunner در معماری و عوض موسسه معماران آمریکا

١٩٧٩ - همکاری در مسابقه موزه هنرهای تزیینی فرانکفورت و برنده شدن در آن وآغاز دوره اروپایی او

١٩٨٠ - او عضو موسسۀ معماران آمریکاست که نشان افتخار New York Chapter را این سال دریافت کرد

١٩٨٣ - جایزه یادبود برنز از آمریکن آکادمی و انستیتوی آرتزاندلترز

۱۹۸۴ - جایزۀ Pritzker را بخاطر بالاترین امتیاز در زمینۀ تفکر صحیح در معماری دریافت کرد

۱۹۸۹ - موسسۀ سلطنتی معماران بریتانیا مدال طلای سلطنتی را به او تقدیم کرد

١٩٩٠ - عضویت در بلژین آکادمی پادشاهی هنر

١٩٩١ - درجه ی افتخاری از دانشگگاه ناپل.

۱۹۹۲ - دولت فرانسه امتیاز ویژۀ Officier de l’Ordre des Arts et des Lettres را به او اعطا کرد

١٩٩٣ - Deutscher Architekture Preis را دریافت کرد

١٩٩۵ - فرد منتخب آکادمی علوم و هنر آمریکا می شود (وی در سال 1995 ، به عضویت آکادمی هنر و علوم آمریکا درآمد و تا امروز ، با موسسه ی معماری آمریکا همکاری دارد)

۱۹۹۷ - مدال طلای AIA را در تشخیص موفقیتی ابدی در هنرها از موسسۀ معماری آمریکا به خوبی Praemium Imperiale از دولت ژاپنی دریافت کرد

١٩٩٨- مدال طلا از Los Angeles Chapter

او مقالات متعددی در سراسر جهان ارائه داده است و در موارد بیشماری از اعضای هیئت داوران مسابقات مختلف بوده است. کتابهای زیادی تالیف نموده و موضوع بسیاری از کتابها، ویژه نامه ها، روزنامه ها و مقالات بیشماری در مجلات بوده است.

علاوه بر عضویت در هیئت مدیرۀ Cooper Hewitt National Design Museum و American Academy در رم همچنین عضو آکادمی هنر و علوم آمریکا، آکادمی معماری بلژیک و فرانسه، Bund Deutscher Architekten و آکادمی هنر و ادبیات آمریکا نیز می باشد

جوایز متعدد طراحی اش شامل : ۲۹ نشان افتخار AIA بین المللی و ۵۳ جایزۀ طراحی AIA نیویورک

ویژگی اصلی کارهای ریچارد میر

روزنه ی قرن بیستم از طریق طرح آزاد ، نمای آزاد ، جداسازی ساختار و دیواره ی بیرونی ، اصول بنیادین حرکت مدرن ، امکان جستجوی حجمی جدیدی را به وجود می آورد.

از دیدگاه میر طرح کلیدی است که اخیرا مورد غفلت قرار گرفته است. تصاویر دو بعدی ، دربردارنده ی دستورالعمل هایی برای شی سه بعدی - یعنی ساختمان - است. در این هنگام است که ساختمان، گسترش می یابد.  زمانی که نما به تصویر کشیده می شود ، طرح و برش درباره ی ایده های فضایی با معمار صحبت می کند. ولی طرح بیان اساسی و متقاعد کننده ی معماری است.

به اعتقاد او ساختمان ها باید بتوانند صحبت کنند . به کارگیری مجموعه عناصر خاص و درونی ثابت، طی سال ها کار این امکان را داده است که وی شیوه ی بیان تکاملی و منسجمی داشته باشد.  معماری میر ، توجه به فضاست : البته فضایی دارای نظم و در نظر گرفتن نور، معیارهای انسانی و فرهنگ معماری : نه فضایی بی تناسب. معماری ، حیاتی و جاودان است. زیرا انسان را دربر می گیرد و فضا را توصیف می کند: فضایی که در آن حرکت و زندگی می کنیم .  

ریچارد میر با حجم و سطح کار می کند، شکل ها را با نور تغییر داده و در ابعاد ، نما ، حرکت و سکون ، تغییراتی به وجود می آورد. ارتباط بین فضای بیرون و درون و یک حس سیالیت در کارهای میر دیده می شود .

 

او همیشه سعی  می کند با قراردادن ساختمان سفید خودش در لنداسکیپ سبز با لایه بندی افقی و عمودی ، ساختمان هایش را به عنوان نگینی در دل طبیعت قرار دهد

 

جزئیاتی که میر در طرحها و ساختمان هایش در نظر داشته است ، اصل استواری است که در آن قدرت و تمامیت در ساختار معماری توسعه می یابد کتاب حاضر نیز با هدف روشن کردن مباحث اصلی و اولیه و با استفاده از چند نمونه مشخص و برجسته از آثار او ، مسایل بسیار مهمی را درباره ی و زیبایی شناسی و جزئیات کار او مطرح می سازد . جزئیاتی که هنوز کشف نشده و به صورت منفرد و یک کلیت باقی مانده است اما اکنون باید توجه خود را به ایده های خلاقانه ی تصویری ریچارد میر در پرسپکتیو با در نظر گرفتن جزئیات معطوف سازیم . چرا که راه حلهای مبتکرانه او دقیقاً در نقاط تلاقی آنها پدید می آید و جزئیات خاص ، اصل اساسی و مهم در ارائه ی یک معماری برجسته و ماندگار است . تجربه ی معماران نیز ، این ایده خلاقانه را ثابت می کند .

ریچارد میر و ورنربلازر که پیوسته تلاش کرده اند هماهنگی و توسعه در جزئیات را از ارکان اصلی کار خود قرار دهند و آنها را در قالب حرفه ی مورد علاقه شان به تصویر بکشند و انگیزه ی جدیدی برای دنیای معماری بیافرینند به راستی که چشمان دو انسان ، بهتر از چشمان یک انسان می بیند .


http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/23/Richard_Meier_at_the_2009_Tribeca_Film_Festival.jpg

سخنرانی ریچارد میر در سال 1984

مراسم اهدای جایزه پریتزکر

میر قبل از تاسیس دفتر کار خود جایزه معماری پرایتزکر(1984) را دریافت کرد که او جوانترین دریافت کنندۀ این جایزه در تاریخ Pritzker Prize بود. در همان سال می یر از نظر هیئت داوران برای طراحی ۱ میلیارد دلاری Getty Center در لس آنجلس- کالیفرنیا، معمار منتخب شناخته شد.

متن سخنرانی :

من بی­نهایت خوشنودم و کسب جایزه بزرگ معماری پریتزکر برای من افتخاری است. هیچ­گاه به ذهنم خطور نمی­کرد که امسال چنین اتفاقی بیفتد. از همه شما کارگزاران و برگزارکنندگان ممنونم، چون این جایزه تاثیر زیادی در معماری داشته و به آن اعتبار بخشیده است.

می­خواهم چیزی را امشب با شما در میان بگزارم و آن گفتگویی است که بین من و فرزاندانم "جوزف و آنا"، صورت گرفته بود. روزی من از آنها پرسیم: ((رنگ مورد علاقه شما چیست؟)). در جواب این سوالم،"جوزف" گفت، رنگ مورد علاقه من سبز است. و دلیل او، سبز بودن درختان، گیاهان، چمن و بیشتر چیزهایی بود که در اطراف ما وجود داشت، حتی بهار و دلار نیز به رنگ سبز بود. پاسخ "آنا"، رنگ آبی بود، چون آسمان، دریاچه­ها و برکه­ها آبی بودند. سپس انها از من پرسیدند "پدر"، رنگ مورد علاقه شما چیست؟ و من مانند همیشه گفتم رنگ مورد علاقه من سفید است. آنها گفتند: ((اما پدر، تو نمی­توانی سفید بگویی، سفید یک رنگ نیست و در رنگین کمان، رنگ سفید وجود ندارد، تو می­توانی رنگی را بگویی که در رنگین کمان هست، مانند قرمز، سبز، آبی یا زرد...)). من شروع به شرح دادن کردم، سفید رنگ شگفت آوری است، هنگامیکه شما مشغول تماشای رنگین کمان هستید، من به انعکاسات سفید رنگ نور می­نگرم و سایه­هایی که بر اثر نور ایجاد می­شود. رنگ­ها در طبیعت مدام در حال تغییر هستند ولی سفید، پایدار است. سفید همواره نشانه­ای از رسیدن به کمال پاکی، خلوص و روشنی است. سایر رنگ­ها به طور نسبی متاثر و وابسته به بافت­های اطرافشان هستند ولی سفید همواره استقلال خود را حفظ می­کند.

گوته می­گوید: ((رنگ، حاصل رنج و زحمت نور است)).

بر این اساس، معماری خود و زیبایی شناسیم را چنین می­خواهم شرح دهم: (( شیفتگی به نور و فضا، نه فضاهای انتزاعی، نه فضاهای محدود، اما فضاهایی نظام یافته و معنا دار که با نور ارتباط برقرار می­کند، در مقیاس انسانی و متناسب با فرهنگ معماری است)).

معماری چیزی حیاتی و دیرپاست برای اینکه ما را در برگرفته است، فضاها را تشریح می­کند، فضاهایی که ما در آن حرکت می­کنیم، از آن خارج می­شویم و از آن استفاده می­کنیم.

من با احجام و سطوح کار می­کنم. فرم­هایی که در برابر نور تغییر می­کنند، دیدهای مختلف، سکون، حرکت و ...

معماری من ریشه در تاریخ معماری دارد و تاریخ یکی از منابع کاری من است ولی کاری که انجام می­دهم نقل قول نیست بلکه استعاره از آن چیزی است که بوده است و معانی نوینی دارد.

من به ساختن بنا علاقه­مند هستم ولی ترجیح می­دهم به جای آنکه خود را یک سازنده بزرگ تلقی کنم، خود را یک هنرمند بدانم.

اساساً، تفکرات من در مورد فضا، فرم و نور، چگونگی ساختن آنهاست و هدف من وجود و حضور است نه وهم و خیال. من این هدف را با نیرویی بی­پایان دنبال می­کنم. 

 

پروژه های ریچارد میر

 

فعالیت های خصوصی میر تا امروز شامل ساختمان های مسکونی پزشکی ، فنی ، تجاری ، موزه ها و مراکز شهری مهمی چون مجتمع قضایی و تالارهای شهری در ایالات متحده و اروپاست .

از معروفترین کارهای او می توان به آتنیوم ( هارمونی جدید ، هند ،‌ 1975-79 ) موزه هنر دکوراسیون ( فرانکفورت ، آلمان ،‌1979-85 ) موزه هنری های ( آتلانتا ، جورجیا ،‌1980-83) شهرداری و کتابخانه ( هاگو ،‌1979-95) موزه هنرهای معاصر ( بارسلونا ،‌1988-95) میدان US و ساختمان فدرال ( آریزونا ،‌1995-2000) اشاره کرد .

+ نوشته شده در  دوشنبه 1389/03/24ساعت 11:18  توسط اهورا  |